İkincil kaynaklardan kalıcı değere.From secondary resources to lasting value.

Metalurji sektöründe sürdürülebilirlik; gelecek nesillerin kendi ihtiyaçlarını karşılama imkânını tehlikeye atmadan bugünün ihtiyaçlarını karşılamak için kaynak tüketimi, çevrenin korunması ve ekonomik kalkınma arasında denge kurulmasını ifade eder. Değerli ve kritik metallere yönelik küresel talep artmaya devam ederken doğal kaynakların verimli kullanımı ve sorumlu geri dönüşüm teknolojilerinin geliştirilmesi giderek daha önemli hâle gelmektedir. Elektronik atıklardan, madencilik kalıntılarından ve ikincil ham maddelerden değerli metallerin geri kazanılması; doğal kaynakların korunmasında, atık oluşumunun azaltılmasında ve döngüsel ekonomiye geçişin desteklenmesinde hayati bir rol oynar.

Sustainability in the metallurgical industry involves balancing resource consumption, environmental protection, and economic development to meet present needs without compromising the ability of future generations to meet their own. As global demand for precious and critical metals continues to grow, the efficient use of natural resources and the development of responsible recycling technologies are becoming increasingly important. Recovering valuable metals from electronic waste, mining residues, and secondary raw materials plays a vital role in conserving natural resources, reducing waste generation, and supporting the transition toward a circular economy.

Büyüyen dijital ekonomi; elektronik cihazlar, enerji sistemleri ve endüstriyel teknolojiler için metallere ihtiyaç duymaktadır. Bununla birlikte, kullanım ömrünü tamamlamış birçok ürün ve proses kalıntısı hâlâ geri kazanılabilir metaller içermektedir. Yaklaşımımız, sorumlu malzeme yönetimi ihtiyacını yüksek kaliteli ikincil metallere yönelik taleple birleştirir. Bu akışları yalnızca bertaraf edilmesi gereken sorunlar olarak görmek yerine, bileşimlerine ve geri kazanılabilirliklerine bağlı olarak potansiyel bakır, altın, gümüş ve platin grubu metal kaynakları olarak değerlendiriyoruz.

A growing digital economy requires metals for electronics, energy systems and industrial technologies. Yet many end-of-life products and process residues still contain recoverable metal values. Our approach connects the need for responsible material management with the demand for high-quality secondary metals. Rather than viewing these streams solely as disposal challenges, we regard them as potential sources of copper, gold, silver and platinum group metals, depending on their composition and recoverability.

Global E-waste Monitor 2024 raporuna göre 2022 yılında dünya genelinde 62 milyon ton elektronik atık oluşmuş, bunun yalnızca %22,3’ünün resmî olarak toplandığı ve geri dönüştürüldüğü belgelenmiştir. Bu fark, güvenilir toplama sistemlerinin, uygun işlemenin ve metalurjik geri kazanımın yaygınlaştırılmasının önemini ortaya koymaktadır.

The Global E-waste Monitor 2024 estimates that 62 million tonnes of e-waste were generated worldwide in 2022, while only 22.3% was documented as formally collected and recycled. This gap underlines the importance of expanding reliable collection, appropriate treatment and metallurgical recovery.

SAY METAL için sorumlu geri kazanım; ham madde karakterizasyonu, uygun proses yöntemleri, hedef metallerin geri kazanımı ve geriye kalan akışların yönetimi dâhil olmak üzere malzemenin tüm yolculuğunu dikkate almak anlamına gelir. Kaynak verimliliğini artırırken ve döngüsel ekonomiyi desteklerken kalıcı endüstriyel değer yaratmayı hedefliyoruz.

For SAY METAL, responsible recovery means considering the entire material pathway: feedstock characterization, suitable processing routes, recovery of target metals and management of remaining streams. We aim to create lasting industrial value while improving resource efficiency and supporting a circular economy.

Enerji tüketimi, endüstriyel üretimin temel unsurlarından biridir ve çevresel etkisinin belirlenmesinde önemli rol oynar. Metalurji sektöründe malzeme ön işlemi, pirometalurjik ekipmanlar, kimyasal prosesler ve metal rafinasyonu için enerji gereklidir. Bu enerjinin kaynağı ve kullanım verimliliği, sera gazı emisyonlarını ve metal üretiminin genel çevresel performansını doğrudan etkiler. Bu nedenle enerji verimliliğinin artırılması, proseslerin optimize edilmesi ve daha düşük karbonlu enerji kaynaklarının kullanılması, daha sürdürülebilir bir metal endüstrisine yönelik temel adımlardır.

Energy consumption is a fundamental aspect of industrial production and plays a significant role in determining its environmental impact. In the metallurgical industry, energy is required for material preparation, thermal treatment, chemical processing, and metal refining. The source and efficiency of this energy directly influence greenhouse gas emissions and the overall environmental performance of metal production. Improving energy efficiency, optimizing processes, and integrating lower-carbon energy sources are therefore essential steps toward a more sustainable metals industry.

Metalurjik işlemler; boyut küçültme, ayırma, fırın operasyonları, liç, saflaştırma ve metal üretimini içerebilir. Her aşamanın kendine özgü enerji ve malzeme gereksinimleri vardır. En iyi çevresel sonuç, her koşulda geri kazanımı en üst düzeye çıkarmakla elde edilmez; geri kazanım verimi, enerji ihtiyacı, reaktif kullanımı, kalıntı oluşumu ve ürün kalitesi arasında denge kurulması gerekir.

Metallurgical treatment can involve size reduction, separation, furnace operations, leaching, purification and metal production. Each stage has its own energy and material requirements. The best environmental outcome is not necessarily achieved by maximizing recovery at any cost: it requires balancing recovery yield, energy demand, reagent use, residue generation and product quality.

Kaynak verimliliği odaklı bir strateji, besleme malzemesinin bileşimini anlamak ve malzemeye uygun bir proses yöntemi seçmekle başlar. Uygun ön işlem ve seçici geri kazanım, gereksiz malzeme taşımayı azaltabilir ve düşük değerli fraksiyonların enerji yoğun aşamalardan geçirilmesini önleyebilir. Besleme tonu ve geri kazanılan metal birimi başına enerji kullanımının izlenmesi, ürün çeşitliliği ve besleme kalitesi dikkate alındığında iyileştirme fırsatlarının belirlenmesine yardımcı olabilir.

A resource-efficient strategy starts with understanding feedstock composition and selecting a process route that matches the material. Appropriate pre-treatment and selective recovery can reduce unnecessary handling and avoid processing low-value fractions through energy-intensive steps. Monitoring energy use per tonne of feed and per unit of recovered metal can help identify improvement opportunities, provided that product mix and feedstock quality are considered.

İklim sorumluluğunu tek bir iddia yerine sürekli bir operasyonel disiplin olarak görüyoruz. Teknik ve ekonomik açıdan uygulanabilir olduğunda daha iyi ısı entegrasyonu, optimize edilmiş ekipman işletimi, elektrik verimliliği ve daha düşük çevresel etkili enerji tedariki fırsatlar arasında yer alabilir.

We see climate responsibility as a continuous operational discipline rather than a single claim. Where technically and economically feasible, opportunities may include better heat integration, optimized equipment operation, electricity efficiency and lower-impact energy sourcing.

Karbon ayak izi, bir faaliyet, ürün, kuruluş veya proses tarafından doğrudan ve dolaylı olarak oluşturulan toplam sera gazı emisyonlarını ifade eder ve genellikle karbondioksit eşdeğeri (CO₂e) cinsinden belirtilir. Metal üretimi ve geri dönüşümünde bu emisyonlar enerji tüketimi, yakıtların yakılması, kimyasal reaktifler, taşımacılık ve yukarı yönlü malzeme işleme faaliyetlerinden kaynaklanabilir. Karbon ayak izi değerlendirmesi, emisyon kaynaklarını belirlemek, çevresel performansı değerlendirmek ve etkili azaltım stratejileri geliştirmek için sistematik bir yaklaşım sunar. Yaşam Döngüsü Değerlendirmesi (LCA), bir ürünün yaşam döngüsünün farklı aşamalarındaki çevresel etkileri daha kapsamlı biçimde değerlendirebilir.

A carbon footprint represents the total greenhouse gas emissions generated directly and indirectly by an activity, product, organization, or process, typically expressed as carbon dioxide equivalents (CO₂e). In metal production and recycling, these emissions may originate from energy consumption, fuel combustion, chemical reagents, transportation, and upstream material processing. Carbon footprint assessment provides a systematic approach to identifying emission sources, evaluating environmental performance, and developing effective reduction strategies. Life Cycle Assessment (LCA) can further evaluate environmental impacts across the different stages of a product's life cycle.

Güvenilir bir karbon ayak izi hesabı, tesis sınırındaki emisyonlardan daha fazlasını kapsar. Değerlendirme sınırına bağlı olarak doğrudan yakıt kullanımı, satın alınan elektrik ve enerji ile taşımacılık, reaktifler ve besleme malzemesinin işlenmesi gibi yukarı veya aşağı yönlü faaliyetleri içerebilir. Sonuç; elektrik kaynağından, geri kazanım yönteminden, metal veriminden ve çevresel yüklerin ortak ürünler arasında nasıl dağıtıldığından etkilenir.

A credible carbon footprint accounts for more than emissions at the plant gate. Depending on the assessment boundary, it may include direct fuel use, purchased electricity and energy, and upstream or downstream activities such as transport, reagents and feedstock treatment. The result is influenced by the electricity, recovery route, metal yield and how environmental burdens are allocated among co-products.

Amacımız; malzeme dengeleri, enerji verileri ve şeffaf metodolojik tercihler aracılığıyla veriye dayalı çevresel raporlamanın temelini oluşturmaktır. Metalurji işletmeleri, etkiye en fazla katkıda bulunan unsurları belirleyerek genel sürdürülebilirlik söylemlerine dayanmak yerine uygulanabilir iyileştirmelere öncelik verebilir. Küresel elektronik atık sorunu bu tür ölçümlerin neden önemli olduğunu gösterse de küresel ortalamalar tesise özgü sonuçların yerini tutmaz.

Our objective is to build the foundation for data-driven environmental reporting through material balances, energy information and transparent methodological choices. By identifying the most significant contributors to impact, metallurgical operators can prioritize practical improvements rather than relying on broad sustainability statements.

Şehir madenciliği, toplumda hâlihazırda bulunan ve sıklıkla teknosfer olarak tanımlanan ürünlerden, altyapıdan ve atık akışlarından değerli malzemelerin geri kazanılmasını ifade eder. Elektronik atıklar; altın, gümüş, bakır, paladyum ve diğer kritik ham maddeler dâhil ekonomik değeri yüksek metaller içerdikleri için önemli bir ikincil kaynaktır. Uygun geri dönüşüm ve metalurjik geri kazanım prosesleri sayesinde bu malzemeler ayrıştırılarak endüstriyel tedarik zincirlerine yeniden kazandırılabilir. Böylece şehir madenciliği, kaynakların korunmasına ve daha döngüsel bir ekonomiye katkıda bulunurken alternatif bir metal kaynağı sunar.

Urban mining refers to the recovery of valuable materials from products, infrastructure, and waste streams already present within society, often described as the technosphere. Electronic waste represents an important secondary resource because it contains economically valuable metals, including gold, silver, copper, palladium, and other critical raw materials. Through appropriate recycling and metallurgical recovery processes, these materials can be extracted and reintroduced into industrial supply chains. Urban mining therefore offers an alternative source of metals while contributing to resource conservation and a more circular economy.

Baskılı devre kartları ve diğer elektronik fraksiyonlar; polimerler, seramikler ve potansiyel olarak tehlikeli bileşenlerin yanı sıra bakır, altın, gümüş ve paladyum içerebilir. Heterojen bileşimleri nedeniyle dikkatli numune alma, karakterizasyon ve proses yöntemi seçimi zorunludur. Bu nedenle etkili geri dönüşüm, hurda toplamaktan daha fazlasını gerektirir: çevresel ve operasyonel riskler kontrol altında tutulurken karmaşık besleme malzemelerinin geri kazanılabilir fraksiyonlara dönüştürülmesi gerekir.

Printed circuit boards and other electronic fractions may contain copper, gold, silver and palladium alongside polymers, ceramics and potentially hazardous constituents. Their heterogeneous composition makes careful sampling, characterization and treatment-route selection essential. Effective recycling therefore involves more than collecting scrap: it requires converting complex feedstocks into recoverable fractions while controlling environmental and operational risks.

Global E-waste Monitor 2024 raporu, 2022 yılında oluşan elektronik atıklarda bulunan metallerin toplam ekonomik değerinin yaklaşık 91 milyar ABD doları olduğunu tahmin etmektedir. Bakır ve değerli metaller bu değerin önemli bölümlerini oluşturmaktadır. Raporda ayrıca belgelenmiş ikincil malzeme geri kazanımının teorik potansiyelin yalnızca bir kısmını değerlendirebildiği belirtilmektedir. Bu küresel rakamlar sorunun ölçeğini gösterir; herhangi bir şirket veya malzeme partisi için geri kazanılabilir değer tahmini değildir.

The Global E-waste Monitor 2024 estimates that metals present in the e-waste generated in 2022 had a total economic value of approximately USD 91 billion. Copper and precious metals represented substantial portions of this value. The report also notes that documented secondary-material recovery captured only part of the theoretical opportunity. These worldwide figures illustrate the scale of the challenge; they are not a forecast of recoverable value for any individual company or batch.

Madencilik kalıntıları da ilk işletme sırasında ekonomik veya teknik olarak geri kazanılamamış metalleri içerebilir. Bunların potansiyeli mineralojiye, tane boyutuna, kimyasal bileşime ve sorun yaratabilecek elementlerin varlığına bağlıdır. İkincil kaynakları metalurjik bir bakış açısıyla değerlendirerek faydalı metalleri yeniden imalata kazandıran ve yeryüzünden çıkarılmış kaynakların kaybını azaltan yöntemler geliştirmeyi amaçlıyoruz.

Mining residues can likewise retain metals that were not economically or technically recoverable during the original operation. Their potential depends on mineralogy, particle size, chemical composition and the presence of problematic elements. By evaluating secondary sources with a metallurgical perspective, we seek pathways that return useful metals to manufacturing and reduce the loss of resources already extracted from the earth.

İkincil ham maddeler nadiren homojendir. Metal bakımından zengin bir elektronik fraksiyon, demir, kükürt veya başka matris bileşenleri içeren mineral kalıntısından farklı bir geri kazanım yöntemi gerektirebilir. Besleme analizi ve kütle dengeleri, değerli fazları kontrollü yönetim gerektiren bileşenlerden ayırmaya yardımcı olur. Bu bilgi seçiciliği artırabilir, gereksiz reaktif tüketimini azaltabilir ve ileri işlem gerektiren malzeme miktarını sınırlayabilir.

Secondary raw materials are rarely uniform. A metal-rich electronic fraction may require a different recovery route from a mineral residue containing iron, sulfur or other matrix components. Feedstock analysis and mass balances help distinguish valuable phases from components that need controlled handling. This knowledge can improve selectivity, reduce unnecessary reagent consumption and limit the quantity of material requiring further treatment.

Atık azaltımı yalnızca bir fırına veya reaktöre giren miktar üzerinden değil, prosesin bütünü açısından değerlendirilmelidir. Cüruflar, filtre kekleri, tozlar, çözeltiler ve diğer kalıntılar karakterizasyon ve uygun yönetim gerektirir. Bazı akışlar ek geri kazanım fırsatları sunabilir; diğerleri ise yürürlükteki gerekliliklere uygun biçimde işlenmeli veya bertaraf edilmelidir. Sorumlu işletmecilik, her kalıntının süresiz olarak geri dönüştürülebileceğini varsaymaz.

Waste reduction should be understood in terms of the whole process, not only the amount entering a furnace or reactor. Slags, filter cakes, dusts, solutions and other residues require characterization and suitable management. Some streams may offer additional recovery opportunities; others must be treated or disposed of in accordance with applicable requirements. Responsible operations do not assume that every residue can be recycled indefinitely.

Metal verimini, ürün kalitesini, proses kararlılığını ve kalan akışları birlikte ele alan geri kazanım stratejilerini geliştirmeyi amaçlıyoruz. İkincil yöntem teknik açıdan sağlam olduğunda ve çevresel performansı uygun şekilde değerlendirildiğinde, mevcut kaynakların daha iyi kullanılması daha dayanıklı tedarik zincirlerini destekleyebilir ve birincil maden çıkarımı üzerindeki baskıyı azaltabilir.

We seek to advance recovery strategies that consider metal yield, product quality, process stability and residual streams together. Better utilization of existing resources can support more resilient supply chains and reduce pressure on virgin mineral extraction, provided that the secondary route is technically sound and its environmental performance is properly assessed.

Sorumlu geri dönüşümün değeri, geri kazanılan metalin satışının ötesine uzanır. Arz kaynaklarının çeşitlendirilmesine, malzeme değerinin ekonomi içinde korunmasına ve kullanım ömrünü tamamlamış ürünlerle seçilmiş endüstriyel kalıntıların yeniden imalata kazandırılmasına yardımcı olabilir. Global E-waste Monitor 2024 raporu, elektronik atıklardan günümüzde gerçekleştirilen ikincil ham madde geri kazanımının küresel ölçekte önemli miktarda birincil cevher çıkarımını önlediğini tahmin ederek kaynak koruma potansiyelinin büyüklüğünü göstermektedir.

The value of responsible recycling extends beyond the sale of recovered metal. It can help diversify supply, retain material value within the economy and create a pathway for end-of-life products and selected industrial residues to re-enter manufacturing. The Global E-waste Monitor 2024 estimates that current secondary raw material recovery from e-waste avoids substantial primary ore extraction at a global level, illustrating the potential scale of resource conservation. Such aggregate estimates must not be attributed to an individual facility.

Çevresel ilerleme, açıklanabilir ve doğrulanabilir olduğunda en anlamlı hâle gelir. Zaman içinde ilgili göstergeler; işlenen malzeme miktarlarını, metal bazında geri kazanım verimlerini, enerji yoğunluğunu, sera gazı emisyonlarını, su kullanımını ve kalıntı yönetimi sonuçlarını içerebilir. Bu verilerin sorumlu biçimde yayımlanması tutarlı tanımlar, güvenilir ölçümler ve uygun raporlama sınırları gerektirir.

Environmental progress is most meaningful when it can be explained and checked. Over time, relevant indicators may include quantities of material processed, recovery yields by metal, energy intensity, greenhouse gas emissions, water use and residue management outcomes. Publishing such figures responsibly requires consistent definitions, reliable measurements and appropriate reporting boundaries.

Uzun vadeli yönümüz açıktır: ikincil malzemeleri değerli kaynaklar olarak ele alarak geleceğimizi dönüştürmek, sorumlu metalurjik uygulamalara öncelik vermek ve mevcut malzeme stoklarını daha akıllıca kullanan bir metal endüstrisine katkıda bulunmak.

Our long-term direction is clear: treat secondary materials as valuable resources and recover the future, prioritize responsible metallurgical practices and contribute to a metals industry that uses existing material stocks more intelligently.